தென்னை சாகுபடியும் வெள்ளை ஈயும் Coconut Farming & Rugose Spiralling Whitefly

தமிழ்நாடு நாட்டின் 27% தேங்காயை உற்பத்தி செய்கிறது; கேரளாவுக்கு அடுத்த இடத்தில் உள்ளது. ஆனால் கடந்த சில ஆண்டுகளாக கோயம்புத்தூர்-பொள்ளாச்சி மண்டல விவசாயிகள் ஒரே புகாருடன் வருகிறார்கள் — ஓலைகளின் அடிப்பகுதி வெள்ளைப் பஞ்சு போன்ற படலத்தால் நிரம்பிவிட்டது, மேல்பகுதியில் கருப்புப் பூஞ்சை படிந்துவிட்டது, தேங்காயின் அளவும் குறைந்துகொண்டே வருகிறது.

இது ரூகோஸ் சுருள் வெள்ளை ஈ. இந்தியாவில் முதன்முதலில் 2016-இல் தமிழ்நாட்டில்தான் கண்டறியப்பட்டது. இதில் மிகவும் விலை உயர்ந்த தவறான புரிதல் இதுதான்: "கடுமையான பூச்சிக்கொல்லியைத் தெளித்துவிடு" — இதில் தெளிப்பு எதிர்விளைவைத் தருகிறது, ஏனெனில் நண்பப் பூச்சிகள்தான் முதலில் இறக்கின்றன. இந்தக் கட்டுரை தென்னை சாகுபடியின் அடிப்படையையும், இந்த வெள்ளை ஈக்கான சரியான மலிவான தீர்வையும் — இரண்டையும் தருகிறது.

• இடைவெளி: நெட்டை ரகங்களுக்கு 7.5 × 7.5 மீட்டர் (ஏக்கருக்குச் சுமார் 70 மரம்). மிக அடர்த்தியான தோட்டம் வெளிச்சத்தைத் தடுக்கும், காய் குறைவாகவே பிடிக்கும்.
• குழி: 1 × 1 × 1 மீட்டர்; மேல்மண் + தொழு உரம் + தேங்காய் மட்டையை (நார்) தலைகீழாக அடுக்கி நிரப்புங்கள் — மட்டை பல ஆண்டுகளுக்கு ஈரத்தைப் பிடித்து வைக்கும்.
• நீர்: சொட்டு நீர்ப்பாசனம் மூலம் கோடையில் மரம் ஒன்றுக்கு நாளொன்றுக்கு 40-45 லிட்டர். தென்னையில் நீர்ப் பற்றாக்குறையின் விளைவு 10-12 மாதங்கள் கழித்தே தெரியும்; அதனால் கோடையில் பாசனம் நிறுத்தியதன் இழப்பை அடுத்த ஆண்டுதான் எண்ண வேண்டியிருக்கும்.
• உரம்: ஆண்டுக்கு இரண்டு முறை பிரித்துக் கொடுங்கள் — ஒருமுறை தென்மேற்குப் பருவமழைக்குப் பின், மற்றொருமுறை வடகிழக்குப் பருவமழைக்குப் பின், மண்ணில் ஈரம் இருக்கும்போது.
• பாத்தி மேலாண்மை: மரத்தைச் சுற்றி 1.8 மீட்டர் பாத்தி அமைத்து அதில் பசுமையான இலைகளையோ தேங்காய் மட்டையையோ புதைப்பது — இது இலவசம், கோடையில் மிக அதிகமாக உதவும்.

இந்தப் பூச்சி இந்தியாவில் முதன்முதலில் 2016-இல் தமிழ்நாட்டில் பதிவானது; அதிலிருந்து தென்னை மண்டலம் முழுவதும் பரவியுள்ளது. 2025-இல் மாநிலத்தின் கிட்டத்தட்ட 1.9 லட்சம் ஏக்கர் தென்னைத் தோட்டங்கள் இதன் தாக்குதலுக்கு உள்ளானதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது. அடையாளம் மிகத் தெளிவானது — அதனாலேயே இதை விரைவில் பிடிக்க முடியும்.

• வேகமான நீர்த் தாரை (வாட்டர் ஜெட்டிங்): ஓலைகளின் அடியில் வேகமான தாரையில் நீர் அடிப்பது — இது வெள்ளை ஈயின் முட்டைகளையும் குஞ்சுகளையும் உதிர்த்துவிடும், கருப்புப் படலமும் கழுவப்படும். மிக மலிவான, மிக நம்பகமான முதல் நடவடிக்கை இதுவே.
• நண்பப் பூச்சியைக் காப்பாற்றுவது: இந்த ஈயின் மிகப் பெரிய எதிரி Encarsia guadeloupae என்ற சிறிய ஒட்டுண்ணிப் பூச்சி; அது தானாகவே தோட்டங்களுக்கு வந்துவிடும். தெளிப்பு நடக்காத தோட்டத்தில் சில மாதங்களில் அது ஈயின் எண்ணிக்கையைத் தானே குறைத்துவிடும்.
• தாக்கப்பட்ட ஓலைகளை எரிக்காதீர்கள்: அந்த ஓலைகளில் ஒட்டுண்ணிப் பூச்சியின் குஞ்சுகளும் இருக்கும். ஓலையை வெட்டித் தோட்டத்தின் ஓரத்தில் வையுங்கள் — ஈ அல்ல, நண்பப் பூச்சிதான் பறந்து தோட்டத்திற்குத் திரும்பும்.
• புதிய நாற்றுகளைச் சோதியுங்கள்: இந்தப் பூச்சி பெரும்பாலும் நாற்றங்காலிலிருந்து வரும் நாற்றுகள் மற்றும் தேங்காய் ஏற்றிய வாகனங்கள் வழியாகவே பரவுகிறது. வெளியிலிருந்து வரும் ஒவ்வொரு நாற்றின் ஓலையையும் அடியில் பார்த்துவிடுங்கள்.
• தோட்டத்தில் காற்றோட்டம் இருக்கட்டும்: அடர்த்தியான, கத்தரிக்கப்படாத ஓலைகளில் ஈரம் தங்கும், ஈயின் எண்ணிக்கை வேகமாகப் பெருகும்.

• கடுமையான ரசாயனப் பூச்சிக்கொல்லியைத் தெளிப்பது — இந்தப் பூச்சியில் இதுதான் மிகப் பெரிய, மிக விலை உயர்ந்த தவறு.
• கருப்புப் பூஞ்சைக்குத் தனியாக மருந்து வாங்குவது — அது ஈயின் சாற்றின் மீது படிந்தது; ஈ விலகியவுடன் அதுவும் போய்விடும்.
• தாக்கப்பட்ட ஓலைகளை வெட்டி எரிப்பது — இதனால் நண்பப் பூச்சியும் அழிந்துவிடும்.
• கோடையில் பாசனத்தை நிறுத்துவது — தென்னையில் இதன் விளைவு அடுத்த ஆண்டு மகசூலில் தெரியும்; அப்போது எதுவும் செய்ய முடியாது.
• சோதிக்காமல் வெளியிலிருந்து நாற்று கொண்டுவருவது — இந்தப் பூச்சி தோட்டங்களை அடைந்தது இதே வழியில்தான்.

மூன்று விஷயங்களை நினைவில் வையுங்கள். முதலாவது — வெள்ளை ஈயில் தெளிப்பு அல்ல, நீர்த் தாரையும் நண்பப் பூச்சியும்தான் வேலை செய்கின்றன; ரசாயன மருந்து எதிர்விளைவைத் தருகிறது. இரண்டாவது — கருப்புப் பூஞ்சை ஒரு அறிகுறி, நோய் அல்ல. மூன்றாவது — கோடைப் பாசனமே அடுத்த ஆண்டு மகசூல்; தென்னையில் செய்யப்படும் அலட்சியம் ஓராண்டு கழித்து ரசீது அனுப்புகிறது.

தென்னை பொறுமையின் பயிர் — இந்த ஆண்டு செய்தது அடுத்த ஆண்டுதான் கணக்கிடப்படும்.